خواص - كاربرد در هند : آلو بخارا بعنوان ملين و خنك‌كننده و مخلوط با ساير داروهاى مناسب براى قطع ترشحات سفيدرنگ مهبل تجويز مىشود . ضمنا در موارد بىنظمى در عادت ماهانه براى تنظيم كردن قاعده مفيد است و به علاوه براى تقويت بدن در موارد ضعفهاى عمومى بعد از شكستهاى زندگى بسيار مؤثر است . آلو از نظر طبيعت طبق نظر حكماى طب سنتى ايرانى انواع ميوهء شيرين آن سرد و تر و نوع ترش آن بيشتر سرد است و برگ آن سرد و خشك است و قابض از نظر خواص ملين است ، اگر قبل از غذا خورده شود براى سردرد گرم و تبهاى صفراوى مفيد است و حدت صفرا ، قى صفرايى ، تشنگى ، حرارت دل و خارش بدن را فرو مىنشاند و مسهل صفراوى رقيق است و آشفتگىهاى ناشى از صفرا را آرام مىكند خصوصا نوع كمى ترش و شيرين و به اصطلاح ميخوش آن . آلوى سياه ملين است و مسهل . اگر با آب عسل خورده شود براى دفع ضررهاى احتمالى آن كمك مىكند ، بخصوص در مورد معده‌هاى سرد . معمولا خوردن آلو قبل از غذا اثر بهترى دارد و توصيه اين است كه با فاصلهء كافى قبل از غذا خورده شود كه تا شروع خوردن غذا هضم شده باشد . آلوى خشك را اگر بپزند و صاف نموده با ترنجبين و يا عسل و شكر بخورند بيشتر ملين است . آلوى سرخ كوهى يا يك نوع قيسى را معمول است مىپزند و آن را ماليده مىگذارند كه غليظ شود و از آن قطعات گردى مانند نان درست مىكنند به نام لواشك آلو و در آش بيماران مصرف مىشود و يا به‌طور خام خورده مىشود . آلوى وحشى غير پيوندى براى معده مضر است و موجب بند آمدن شكم مىشود . ضماد شكوفه‌هاى آن را اگر بر سر گذارند براى سردرد گرم مفيد است . غرغره و مضمضهء دم‌كردهء برگ و ريشهء آن براى ورم لوزتين و تقويت لثه مفيد است و خوردن آن براى دفع كرم معده نافع است . براى دماغ مضر است از اين نظر بايد با عناب خورده شود و از جهت ضررى كه براى معده دارد بايد با گل قند خورده شود و در سردمزاجان بايد با مصطكى و آب عسل خورده شود . مقدار خوراك آلو تا 200 گرم و جانشين آلو از نظر خواص تمر هندى است . و صمغ آلو كه آن را صمغ فارسى گويند گرمتر از صمغ عربى است و يبوست آن كمتر از آن است . براى سرفه نافع است و سنگ مثانه را خرد مىكند و زخم را التيام مىبخشد . ماليدن آن به چشم موجب افزايش ديد چشم است و ضماد آن با سركه براى جوشهاى بدن اطفال مفيد است .